اصفهان :
اصفهان در قلب ایران واقع شده و از نظر موقعیت جغرافیائی در 51 درجه 29 دقیقه طول شرقی و32 درجه 38 دقیقه عرض شمالی در جلگه سبز و خرم زاینده رود و دامنه کوههای زاگرس قراردارد.این شهردرفاصله 414کیلومتری جنوبتهران واقع شده ،آب و هوای اصفهان معتدل و فصول چهارگانه آن منظم است.شمال اصفهان تا 90کیلومتری باز و بادهای خنک شمالی ازاین طریق می وزد.جنوب و مغرب اصفهان ، کوهستانی و شمال و مشرق آن ، جلگه است به همین علت دارای اختلاف هوا و بارندگی است .متوسط میزان بارندگی در اصفهان حدود 100 تا 150میلیمتر است .مهمترین رودخانه ای که در مرکز فلات ایران جاری است ، زاینده رود نام دارد که از ارتفاعات زردکوه بختیاری (کوهرنگ) سرچشمه گرفته و پس از طی مسافتی در حدود 360 کیلومتر از مغرب به شرق منطقه اصفهان را آبیاری می کند و در 140 کیلومتری مشرق اصفهان در باتلاق گاوخونی فرو می رود .
اصفهان در مرکز فلات ایران واقع شده و منطقه ای است نسبتاً کوهستانی ، ارتفاع متوسط آن از سطح دریا 1500 متر و کوههای آن از شمال غربی به جنوب شرقی امتداد دارد .ارتفاع کوه صفه در جنوب شرق اصفهان به 2232 متر می رسد . کوه معروف به کرکس به ارتفاع 3350 متر به خط مستقیم در50 کیلومتری شمال اصفهان واقع شده که اغلب پوشیده از برف است
وسعت و موقعیت شهرستان اصفهان
شهرستان اصفهان در شمال غربی استان اصفهان واقع و شهر اصفهان مرکز استان در این شهرستان قرار دارد . مساحت شهرستان 3/16110 کیلومتر مربع و 31/14 درصد از مساحت استان و 92 درصد مساحت کل کشور را تشکیل می دهد . حدود این شهرستان از شمال به شهرستانهای اردستان،برخوار و میمه وازجنوب به شهرستان شهرضاواستان فارس وازسمت شرق به شهرستانهای نائین و استان یزد وازغرب به شهرستانهای خمینی شهر، فلاورجان و مبارکه محدود است.ارتفاع از سطح دریا 1570متر (بطور متوسط )دارای 13شهر و 6بخش و 19دهستان و حدودا 600 روستا و مکان مستقل و تابع می باشد .
وضعیت طبیعی
شهرستان اصفهان از نظر عوارض طبیعی به شرح زیر می باشد : از شمال به قسمت جنوبی دولت آباد و کوه کفتار با ارتفاع 2395 متر از شمال شرقی به خط الراس کوه مارشنیان با ارتفاع 3330 و خط الراس کوه کاجستان با اراتفاع 2904 متر ? کوه میل با ارتفاع 3035 مترو کوه سره با ارتفاع 2941 متر و گردنه ملااحمد و ارتفاعات جنوبی آن با بلندی2693 متر
از شرق خط هم ارتفاع 1700 متر محدوده باتلاق گاوخونی ، خط هم ارتفاع 1500 متری ارتفاعات جنوبی تا نزدیکی چشمه انجیر و ارتفاعات آن با بلندی 2295 متر از جنوب سیاه کوه با ارتفاع 2559 متر قله ماه دشت ، کلاه قاضی و گردنه لاشه
از غرب به خط الراس شاه کوه ، حد جنوبی کوه دنبه مجاورت شهرستان خمینی شهر تا شما دهنو
از نظر توپوگرافی شهرستان اصفهان تحت تاثیر رشته کوههای زاگری و شانه های موازی آن می باشد . شهرستان اصفهان بین دو رشته کوه غربی و رشته کوه مرکزی واقع شده است .مرتفع ترین ارتفاعات داخلی کوه صفه با ارتفاع 2232 متر و پایین ترین نقطه باتلاق گاوخونی با 1500 متر ارتفاع می باشد .
رودخانه زاینده رود عنصر طبیعی دیگری است که تقریبا از وسط شهر اصفهان و شهرستان اصفهان و در محدوده دهستانهای جی ،کرارج ،براآن شمالی، براآن جنوبی ، رودشت و دهستان گاوخونی شهر ورزنه عبور کرده و نهایتا به باتلاق گاوخونی منتهی می گردد .
تاریخ اصفهان
سابقه تاریخ اصفهان به قدمت تاریخ ایران است.بنای اصفهان رابه طهمورث،سومین پادشاه ازسلسله پیشدادیان نسبت داده اند . اصفهان در تاریخ قدیم به نام (گی) در پارس علیا معرفی گردیده ، این شهر محل تقاطع راههای عمده و اقامتگاه سلطنتی پادشاهان هخامنشی بوده است . استرابون جغرافی دان یونانی در 2000 سال قبل ، از اصفهان به عنوان مرکز کشور ایران نام برد . مسلمانان این شهر را (جی) و در طول تاریخ به نامهای اسپاهان یا شهر سواران و همچنین صفاهان و صفاهون گفته شده . ورود اسلام و گسترش آن و تأثیر عمیق فرهنگ اسلامی در زیر بنای ساخت شهر اصفهان و وجود هنرمندان ایرانی باعث گردید تا یکی از زیباترین شهرهای مذهبی جهان که در آن نمودهای فرهنگی با ارزش از جمله مساجد و مناره ها و مدارس علمیه بود شکل بگیرد .
در دوره دیالمه ، صاحب بن عباد که مردی کریم و فاضل بود ، اصفهان را به مرکز علم و ادب و هنر تبدیل کرد و فضلا و دانشمندان را به آنجا کشاند . درهمین زمان بود که باروئی با 21 هزار گام در دور اصفهان ساخته شد . در دوران سلجوقیان ، آبادانی اصفهان با ساخت مساجد ، کوشک ها ، باغستانها و عمارت های با شکوه رونق گرفت و مرکزیت یافت . با حمله مغول صدمات بسیاری به این شهر وارد شد . و از رونق و حشمت آن کاسته گردید .
اصفهان در دوران صفویه
از سال 1000 تا 1006 هـ .ق که شاه عباس اصفهان را به پایتختی خود انتخاب نمود و در آنجا مستقر شد ، ساخت قصرها ، مساجد و پل ها شروع گردید . شاردن در قرن یازده هجری اصفهان را با لندن مقایسه می کند و می نویسد ، اصفهان بالغ بر یک میلیون و یکصد هزار نفر جمعیت دارد و طول باروها و دیوارهای شهر بیست هزار پا است،زیبایی شهر اصفهان را بیشتر از کاخهای عالی،خانه های مجلل و فرح انگیز و کاروانسراهای وسیع گزارش می کند که اصفهان دارای 137 قصر سلطنتی و چهل محله می باشد .سایر شاهان صفوی ادامه دهنده کارهای شاه عباس بودند . تا حمله افاغنه ، آرامش و آسایش خاصی در این شهر حکم فرما بود . در دوران زندیه و قاجاریه ، انتقال پایتخت از اصفهان به شیراز و تهران و بی توجهی شاهان قاجار به عمران و آبادی اصفهان ، مجدداً ، از اعتبار و ارزش آن کاسته است بسم الله الرمان الرحیم
|
